Kościół pw. św. Mikołaja
Informacja o kościele wybudowanym przez joannitów pojawia się po raz pierwszy w źródłach historycznych z 1310 r. Świątynia została zbudowana w połowie XIV w. w stylu gotyckim z charakterystycznym dla naszego regionu planem, z kwadratową nawą i przylegającym od wschodu prezbiterium zamkniętym trójboczną apsydą od wschodu, a od zachodu zbudowana została murowana wieża. Obecny wygląd kościół zawdzięcza przebudowie po pożarze w 1813 r. Kościół jest orientowany, murowany z cegły, jednonawowy, otynkowany. Kwadratową w planie wieżę wieńczy barokowy hełm. Z trzech stron otacza go gotycki mur z kamienia i cegły.
Barokowe wyposażenie świątyni stanowią: ołtarz główny z 1684 roku z obrazem św. Józefa z Dzieciątkiem na ręku autorstwa Johanna Jacoba Eybelwiessera, malarza pochodzącego z Wiednia, XVII wieczna przyścienna ambona z nadwieszonym baldachimem z symbolizującą Chrystusa rzeźbą pelikana karmiącego własną piersią pisklęta, drewniana chrzcielnica z 1684 roku,z cynową misą z 1696 r., fundowaną przez komtura z Łosiowa Friedricha von Jauernecka, figura Chrystusa ukrzyżowanego i św. Jana Nepomucena z pierwszej połowy XVIII wieku. Najcenniejszymi zabytkami pochodzącymi z różyńskiej świątyni, a obecnie przechowywanymi w Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu, jest gotycka Pieta z ok. 1420 roku oraz rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego z XVII w. Do 1945 roku kościół w Różynie był jednym z niewielu na Śląsku tzw. symultanicznym, używanym jednocześnie zarówno przez katolików jak i protestantów.
Wartym odwiedzenia jest również cmentarz parafialny w Różynie, o który dbają mieszkańcy miejscowości. W 2024 r. staraniem mieszkańców zostały przeprowadzone na dużą skalę prace porządkowe, w czasie których odsłonięto i odrestaurowano ścianę z przedwojennymi epitafiami i zabytkowymi tablicami nagrobnymi. Została także ufundowana pamiątkowa tablica poświęcona dawnym mieszkańcom spoczywającym na tym cmentarzu.
W najbliższej okolicy Różyny znajduje się również średniowieczny kamienny krzyż pokutny na drodze do Zawadna oraz zostało zlokalizowane stanowisko archeologiczne kultury przeworskiej datowane na IV-V w. n.e. Potwierdzono również istnienie w okolicy Zawadna śladów średniowiecznego grodziska.